( 6 MART 2010)
Bu yıl Çanakkale Deniz ve Kara Savaşlarının 95. Yıldönümü. İki hafta sonra Çanakkale Deniz Zaferi törenlerle kutlanacak ve şehitler anılacak. Bu vesileyle bundan sonra yarımada hareketlenmiş olacak. Ağustos ayına kadar tarihi turizm yarımadaya canlılık katacak. Ayrıca Anzak Günü nedeniyle beş yılda bir yapılan büyük tören de bu yıla denk geliyor. Bu nedenle ilimize önemli sayıda yabancı turist bekleniyor.
Yakın zaman içinde yarımadanın canlanması beklenirken, geçen hafta milli parkı şöyle bir dolaştım. Fakat karşılaştığım manzara beni üzdü. Yeni yapılan Ana Tanıtım Merkezine girdiğimde bekçi köpek karşıladı beni… İnsan dahi yoktu. Yarımada terk edilmiş gibiydi.
Bunun yanında milli park yolları yağıştan zarar görmüş, yıllardır çözüm bulunamayan Anzak koyuna giden yol yine tarla gibi olmuş, şöyle bir düşündüm, bu yıl en az üç milyon turisti yarımada nasıl ağırlayacak…
İnanıyorum havaların ısınmasıyla yollar onarılacaktır. Kış koşulları nedeniyle bozulan yolların onarılamamasını normal karşılamak gerekir.
Fakat takıldığım konu başka, tarihi bir milli parkın içine girdiğinizde kimseyle karşılaşamamanız üzücü. Özellikle milli park girişindeki ana tanıtım merkezi, milli parkı bilmeyenler için önemli bir yer. Fakat özel bir şirket tarafından işletilmesi nedeniyle ana tanıtım merkezi, sadece turizm yoğunlaştığı zaman hizmet veriyor. Tarihe bu şekilde sahip çıkılmaz. Milli park bu kadar yalnız bırakılmamalıdır.
Mili Park turizm gelirlerinden beklentisi olan esnafın yarımada da iş yerini açmamasını eleştiremeyiz. Fakat tarihi bir milli parkın ana tanıtım merkezinde sizi hiç kimsenin karşılamaması doğru değildir. Bir milli park merkezinin tarihi değerlerden ticari beklenti uman şirketlere devredilmesi kabul edilemez.
Tarihe saygı onu daimi korumak ve nesillere öğretmek ile olur. Bu nedenle milli park ana tanıtım merkezini devamlı açık tutmak zor olmamalıdır. Tarihi, turizmin bir aracı haline getirmemeliyiz. Nedir bu yarımadanın hali?
Yarımadada bu kadar üzücü manzara karşısında köyleri dolaştığınızda sizi mutlu eden başka bir şeyle karşılaşıyorsunuz. Ticari bir oluşumun tarihi yüceltmesi… Fikret Öztürk ve Nurten Öztürk tarafından tasarlanan ve ortağı oldukları OPET şirketi tarafından yürütülen Tarihe Saygı Projesi. Proje kapsamında, Milli park baştan yenilendi. Köylerin çehresi değiştirildi. Evler boyandı, meydanlar düzenlendi. Tarihe saygı parkı açıldı. Köy kahveleri yeniden düzenlendi. Yöreye gelen turistlerin ihtiyaçları için her türlü imkan sağlandı. Çeşitli kurslar açılarak, Yöre halkına İngilizce, yemek, pansiyonculuk, temizlik ve hijyen konularında eğitim verildi. Kısaca Tarihe Saygı Projesi yarımadaya çok değer kattı.
Buna rağmen Çanakkale Savaşları konusunda makaleleri olan bir yazar internette bir yazısıyla Tarihe Saygı Projesini eleştiriyor. Hem de acımasızca…
Eleştirilecek onca başka şey varken,
Bunca yıl hükümetler buralara ne yaptı. En son Ak Parti iktidarı tarafından yapılan ana tanıtım merkezi, iktidara yakın şirketlere ihale edildi. Yine bu yöreye taşınan milyonlarca insana bazı rehberler tarafından tarih çarpıtılarak anlatılarak, yanlış aktarılarak siyasi amaç güdüldü.
Kimisi parasını akıtır, tarihi yüceltmek için, kimisi para ve oy bekler tarihten bu değerleri küçültmek için…
Acaba hangisi doğru?
