(13 OCAK 2010)
On Ocak çalışan gazeteciler günü nedeniyle günün anlamını ve geçmişini araştırdım. İşin gerçeği nedenini bilmeden kutladığımız birçok gün gibi bu günün kutlanma sebebini bilmiyordum. Çalışan Gazeteciler günü 1961 yılı 10 Ocak tarihinde resmi gazetede yayınlanan ve gazetecilerin sosyal ve ekonomik haklarını güvence altına alan 212 sayılı yasanın yıldönümü olarak kutlanmaya başlamış. Ekonomik ve sosyal haklar yönünden önemli sayılan 1961 anayasasının hazırlanış sürecinde yürürlüğe giren bu yasaya karşı 10 Ocak 1961 sabahı Cumhuriyet, Hürriyet, Milliyet, Akşam, Dünya, Tercüman, İstanbul, Sabah ve Vatan gazetelerini eline alan okuyucu bu dokuz gazetenin sahiplerinin 212 sayılı yasanın basını tehlikeye attığı ortak bildirisiyle “GAZETEMİZİ ÜÇ GÜN KAPATIYORUZ” manşetiyle karşılaşmış. Bu durum gazete patronları ile çalışanlarını karşı karşıya getirmiş ve gazetelerin sorumlu yazı işleri müdürleri bildirinin yayınlandığı sayıda sorumlu müdür olarak yer almayı kabul etmeyerek patronlarına karşı çıkmışlar.
Patronların tutumuna karşı örgütlenen gazeteci sendikaları 10 Ocak 1961 sabahı karar alarak bu üç günlük süreç içerisinde BASIN adında gazete çıkarmaya başlamış ve gazete halktan da destek alarak önemli baskı sayısına ulaşmış. Bu olay, basın patronlarına karşı gazete çalışanlarının “sizi üç gün gazetesiz bırakmayacağız” düşüncesiyle yola çıkışı olmuş. Gazetenin çıktığı üçüncü sayıda aynen şu ifadeler yer almış: “Günümüzü gecemize kattık. Neler mi yaptık? Önce yazılarımızı yazdık, haberlerimizi hazırladık, sonra dizdik, sonra bastık, paketledik ve onları sırtımızda taşıdık. "Basın"ı sizlere ulaştırdık. Biz bunlara yabancı değildik. Her birimiz ayrı ayrı, yıllarca ta mesleğe başladığımız ilk günden beri kaç defa kendi gazetelerimiz için bunu seve seve yaptık. Kim bilir kaç defa aynı fedakârlıkla da yapacağız. Bundan sadece sevinç duyuyoruz. Zira bu bizim meslek andımız ve haysiyetimizdir. Bizim meslekten beklediğimiz bütün kazanç, bu manevi zenginliktir."
Bu olay tarihe Babı Ali’de 9 Patron olayı olarak geçerek, çalışanlar açısından 1961 döneminin sağladığı haklar bugünün “Çalışan Gazeteciler Günü” olarak kutlanmaya başlamasına vesile olmuş.
BELEDİYE ELEŞTİRİLİYOR!
Çalışanların mücadelesini inceledikten sonra, Gelibolu.org sitesinde okuduğum haberle tesadüfen öğrendim ki, ilçe gündeminin en yoğun tartışılan konusu yerel yönetimden kaynaklanan işçi-işveren sorunlarıymış... AKP ilçe başkanı çok sert ifadelerle Gelibolu’da yerel yönetimi özellikle CHP’yi eleştirmiş… Eleştirinin haklı yanları var, çalışan haklarının korunması ve iyileştirilmesi için siyasi partiler kayıtsız kalmamalıdır. Fakat bu tepkinin AKP’den gelmesi özellikle son dönemde ülke gündemini sarsan çalışan sorunları ve eylemleri karşısında pek manidardır. Ayrıca, iktidarın genel siyaset anlayışını överek, Gelibolu’da yerel yönetimi, alakasız şekilde merkezi idarenin görevine giren ve yapması gereken işlerle desteklediklerini ileri sürerek belediyede iki çalışanın sözleşmesinin yenilenmemesini eleştirirken iktidarın işçi hakları konusunda ki tutumu nasıl görmezden geliniyor pek anlamış değilim. Bunun yanında çalışmanın kamuda süreklilik teşkil etmesi gerekeceği eleştirisi karşısında, kamuda personel alımında kamu yararını esas almak gerekliliği gözden kaçmamalıdır. Hatalar zincirinin kırılması nedeniyle fatura yanlış yerlere çıkarılmamalıdır… Bugün iki çalışanının sözleşmesini yenilemeyen Gelibolu belediyesi son 9 ayda birçok kişiye iş vermiştir. Ayrıca mesai konusunda bir sorun var ise, bu da bir önceki yönetimin zafiyetinden kaynaklanmış, hatta halkın tepkisine neden olmuştur. CHP’nin seçimde aldığı oy oranının bir nedeni de çalışanların önceki dönemde mesai konusunda ki suiistimalleridir.
Kimse çalışanların önemli hakları konusunda boşuna konuşmasın! Durum açık ve net, yönetenler her zaman çalışan haklarını görmezden gelmiştir. Yani olayda, CHP’de, AKP’de haksız….
SİYASET =KISIRDÖNGÜ
AKP’nin ülke genelinde çalışanlara ve emeklilere yönelik olarak sürdürdüğü politikalar karşısında yarınlarda yönetime gelirse iktidardan farklı bir tutum sergilemeyecek olan muhalefet siyasi duruş olarak bugün işçilerin yanında olmayı uygun bulmaktadır. İlçemizi genel siyasetin küçük modeli olarak ele alırsak, yaşanan olay karşısında AKP’nin tepkisine bakıldığında ileride CHP veya bir başka parti iktidar olursa tıpkı bugün muhalefetin yaptığı gibi AKP’nin çalışan hakları savunucusu olacağını bizlere göstermektedir. Siyaset işte böyle bir kısırdöngüdür.
Polemiklerle çözümsüzlük yaratan bir döngü… Boşuna dememişler, al birini vur ötekine…
